VOIP-nummerbehoud bij alles-in-1 pakketten: wanneer je nummer niet meekan en wat je dan betaalt
Gecontroleerd door Hieke Hulzebosch op 17-11-2026

Je belt de nieuwe provider op om je overstap te regelen, je hebt al getekend, en dan vraag je terloops of je vaste nummer meegaat. ‘Dat weten we pas als we de porteringsaanvraag indienen,’ is soms het antwoord. Op dat moment ontdekken veel mensen dat VOIP-nummerbehoud bij een alles-in-1 pakket toch anders werkt dan de folder deed vermoeden.
Inhoudsopgave
- Het moment waarop het misgaat
- VOIP is technisch anders dan het oude vaste net
- Hoe alles-in-1 providers VOIP-nummers registreren
- De drie situaties: wel, moeilijk of helemaal niet draagbaar
- Wat providers in rekening mogen brengen
- Verborgen kostenposten buiten de portering
- Hoe je dit checkt voordat je tekent
- Wat je kunt doen als een provider portabiliteit weigert of onredelijk rekent
- Wanneer is een nieuw nummer accepteren goedkoper?
Het moment waarop het misgaat
De meeste mensen denken pas aan hun vaste telefoonnummer als het te laat is. Je zegt je pakket op bij je huidige provider, de nieuwe provider vraagt je nummergegevens op, en dan begint het twijfelen. ‘Klopt, we zien dit nummer, maar we kunnen niet garanderen dat portabiliteit lukt.’ Of je ontvangt een brief met daarin een bedrag van twintig tot vijftig euro aan ‘porteringskosten’, waarvan je niet wist dat die bestonden.
Dit is geen zeldzame uitzondering. Wij van Allesin1vergelijken.org zien regelmatig dat consumenten verrast worden door beperkingen die ze bij het tekenen niet hebben gelezen, of die de verkoper mondeling heeft weggewuifd.
VOIP is technisch anders dan het oude vaste net
Op het klassieke kopernetwerk, het zogenoemde PSTN, was een telefoonnummer gekoppeld aan een fysieke lijn. Die lijn liep naar jouw adres, en bij een verhuizing of overstap nam de nieuwe provider die kabel letterlijk over. Het nummer bleef daarmee ook geografisch herkenbaar: een 020-nummer hoorde bij Amsterdam, een 040 bij Eindhoven.
Bij VOIP bestaat die koppeling niet meer. Je nummer leeft in software, in een database bij je provider. Het wordt toegewezen via een SIP-registratie of vergelijkbare techniek, en de provider bepaalt zelf in welke interne systemen dat nummer wordt opgeslagen. Dat klinkt flexibeler, en in theorie is het dat ook. Maar in de praktijk maakt het overdragen van een VOIP-nummer juist ingewikkelder, omdat het nummer aan de backofficesystemen van de provider vastzit in plaats van aan een netwerkaansluiting die simpel wordt doorgegeven.
Hoe alles-in-1 providers VOIP-nummers registreren
Grotere providers zoals KPN, Ziggo en T-Mobile registreren VOIP-nummers in het Centraal Aansluitregister (CAR), de Nederlandse database die bijhoudt welk nummer bij welke provider hoort. De wet verplicht providers dit te doen, en die registratie is ook de basis voor portabiliteit. Zolang een nummer correct geregistreerd staat, is overdragen in principe mogelijk.
Waar het mis kan gaan: sommige kleinere providers of resellers registreren nummers onder de naam van het moederbedrijf of een groothandelspartner, wat impact kan hebben op wat providers kunnen wijzigen tijdens je contract. Jij ziet op je factuur provider X, maar in het CAR staat provider Y als nummerhouder. Op het moment dat jij wilt overstappen, moet provider Y de portabiliteit goedkeuren, en die heeft mogelijk andere procedures, langere doorlooptijden of aanvullende eisen.
De drie situaties: wel, moeilijk of helemaal niet draagbaar
Er zijn drie situaties die je kunt tegenkomen, en het helpt om ze van elkaar te onderscheiden voordat je tekent.
- Nummer is volledig draagbaar. Je provider is de officieel geregistreerde nummerhouder in het CAR, het nummer valt onder een normaal 010-tot-088-bereik en er lopen geen actieve betalingsachterstanden of contractuele blokkades. In dit geval regelt de nieuwe provider de overstap binnen één werkdag, op basis van Besluit Universele Dienstverlening en Eindgebruikersbelangen (BUDE). Kosten mogen in dit geval maximaal de werkelijke administratieve kosten bedragen.
- Nummer is moeilijk overdraagbaar. Je hebt een nummer dat ooit is uitgegeven door een reseller, of je provider heeft het nummer niet correct geregistreerd. De portabiliteitsaanvraag loopt dan vast in de backoffice en kan weken duren. Je nieuwe provider heeft dan weinig invloed op het tempo, en je zit intussen dubbel te betalen: bij de nieuwe provider én bij de oude omdat de opzegtermijn nog loopt.
- Nummer kan niet mee. Dit komt minder vaak voor, maar het bestaat. Nummers in bepaalde interne nummerreeksen die providers voor interne routering gebruiken, of nummers die technisch gekoppeld zijn aan een specifieke modeminstallatie en nooit zijn ingevoerd in het nationale register, kunnen soms simpelweg niet worden geporteerd. In dit geval heb je formeel recht op een nieuw nummer bij de nieuwe provider, maar niet op behoud van het oude.
Wat providers in rekening mogen brengen
De wet is duidelijk over portabiliteitskosten: die mogen bestaan, maar mogen ‘niet afschrikkend zijn’ en moeten ‘kostengeoriënteerd’ zijn. In de praktijk betekent dit dat bedragen tot circa tien à vijftien euro per nummer gebruikelijk en juridisch houdbaar zijn. Bedragen van vijftig euro of meer zijn aanvechtbaar, zeker als je geen schriftelijke onderbouwing krijgt van de werkelijke administratieve kosten.
Let op: porteringskosten zijn iets anders dan overstapkosten. Providers mogen ook een vergoeding vragen voor het vroegtijdig beëindigen van een contract. Die vergoeding staat los van het nummer zelf en wordt berekend op basis van de resterende contractduur.
Verborgen kostenposten buiten de portering
Dit is waar de werkelijke verrassing zit. Bovenop de porteringsvergoeding kunnen providers in rekening brengen:
- Contractbreukboetes bij vroegtijdige opzegging, soms gelijk aan de resterende maandtermijnen.
- Resterende leasekosten voor de modem of decoder die je in gebruik hebt. Die apparaten zijn soms ‘gratis’ bij afsluiting, maar worden in de kleine lettertjes geleast over de contractperiode.
- Administratiekosten voor de nummeroverdracht zelf, naast de officiële porteringsvergoeding, die niet altijd onderbouwd worden.
Een voorbeeld: stel, je sluit in januari een tweejarig pakket af en je wilt al in november overstappen omdat je gaat verhuizen naar een regio waar de provider geen netwerk heeft. Je betaalt dan mogelijk nog twee maanden abonnement, een modemkosten-restbedrag van dertig euro, plus een porteringsvergoeding. Dat kan oplopen tot honderd euro of meer, puur voor een overstap die je eigenlijk niet had gepland.
Hoe je dit checkt voordat je tekent
Dit is het deel dat echt het verschil maakt. Neem deze stappen voor je je handtekening zet.
Stap 1. Zoek je huidige nummer op in het Nummerbereikbaarheidsregister van de ACM. Dat is een openbare database. Je ziet welke provider als nummerhouder staat geregistreerd en of het nummer onder een porteerbaar bereik valt.
Stap 2. Vraag je huidige provider schriftelijk, per e-mail, om een bevestiging dat jouw nummer porteerbaar is en welke kosten daarvoor gelden. Mondeling toezeggingen tellen niet als de factuur binnenkomt.
Stap 3. Vraag de nieuwe provider hoe lang de portabiliteitsaanvraag duurt in jouw specifieke situatie. Duurt dat langer dan vijf werkdagen, dan kan er een complicatie spelen die je van tevoren wilt kennen.
Stap 4. Lees de annuleringsvoorwaarden van het nieuwe contract. Als de portabiliteit mislukt, wil je weten of je het nieuwe contract kosteloos kunt annuleren.
Wat je kunt doen als een provider portabiliteit weigert of onredelijk rekent
Als een provider portabiliteit weigert zonder geldige reden, of kosten rekent die disproportioneel zijn, heb je twee routes.
Eerst: dien een klacht in bij de ACM via het online klachtenloket. De ACM houdt toezicht op de Telecommunicatiewet en heeft bevoegdheid om te handhaven als providers de portabiliteitsregels overtreden. Reacties op klachten duren soms een paar weken, maar een formele klacht heeft ook een signaalfunctie.
Tweede route: de Geschillencommissie Telecommunicatie. Dit is een erkende buitengerechtelijke instantie waarbij consumenten een klacht kunnen indienen tegen telecomproviders. De drempel is laag en de uitspraken zijn bindend voor providers die bij de commissie zijn aangesloten. Wij van Allesin1vergelijken.org raden aan om de klacht altijd eerst schriftelijk bij de provider zelf in te dienen, zodat je een bewijs hebt dat je het geprobeerd hebt, want dat is formeel vereist voordat de Geschillencommissie je dossier in behandeling neemt.
Wanneer is een nieuw nummer accepteren goedkoper?
Dit is een vraag die de meeste consumenten niet stellen, maar die soms het meest praktisch is. Als het meenemen van je oude nummer je meer kost dan vijftig euro aan porteringsvergoedingen en administratiekosten, terwijl het nieuwe pakket je structureel twintig euro per maand goedkoper is, dan verdien je die kosten in drie maanden terug. Maar als je een bedrijf aan huis hebt, een zorgtelefoon bij je nummer hebt geregistreerd, of als jouw nummer op briefpapier, visitekaartjes en websites staat, dan heeft nummerbehoud een waarde die moeilijk in euro’s is uit te drukken.
De afweging is concreet: tel de totale overstapkosten bij het meenemen van je nummer op, en vergelijk die met de maandelijkse besparing bij de nieuwe provider. Deel het door de besparing per maand. Dat geeft je de terugverdientijd. Is die meer dan twaalf maanden, dan is nuchter nadenken over een nieuw nummer geen slechte optie.
Controleer je nummer via het ACR voordat je een contract tekent, vraag schriftelijke bevestiging van de portering, en reken na of de overstapkosten opwegen tegen de besparing. Wij van Allesin1vergelijken.org zien in de prijsvergelijkingen die wij dagelijks bijhouden dat die kosten per provider flink kunnen verschillen. Doe dit voorwerk vóór je tekent, dan heb je nog de ruimte om een andere keuze te maken.